Stalking Paradise

Lubelski Teatr Tańca

Niech staną się bezradni jak dzieci,
ponieważ słabość jest wielka, a siła jest niczym.
W chwili narodzin człowiek jest słaby i wiotki,
w chwili śmierci – twardy i sztywny.
Gdy drzewo rośnie, jest delikatne i łamliwe,
kiedy usycha i marnieje, umiera.
Twardość i siła to towarzysze śmierci.
Giętkość i słabość są przejawami życia.
To, co zatwardziałe, nigdy nie wygra.

„Stalker”, Andriej Tarkowski

Czy naprawdę chcielibyście aby spełniły się wasze najskrytsze pragnienia?

„Stalking Paradise”, to spektakl pod kierunkiem norwesko-estońskiego duetu choreografów Roosna i Flak, w którym tancerze Lubelskiego Teatru Tańca oraz Pracowni Fizycznej z Łodzi wspólnie poszukują odpowiedzi na pytania o wiarę. W co wierzymy? Dlaczego wierzymy w to, co robimy? Dlaczego tak trudno jest pogodzić ze sobą różne przekonania?

Rozmaite elementy wiary poddane są analizie w spektaklu, zarówno poprzez ruch, jak i dźwięk oraz tekst: dogmatyzm, płynność, zmiana, stabilność, adaptacja. Na jakiej podstawie podejmujemy nasze decyzje? Podejmujemy działania aby wypełnić społeczne oczekiwania czy
raczej kierując się przede wszystkim własnymi przekonaniami? Jak rozpoznajemy różnicę pomiędzy tymi dwiema opcjami – czy w ogóle istnieje między nimi jakaś istotna różnica?

      • koncepcja i choreografia
      • Külli Roosna, Kenneth Flak
      • taniec
      • Beata Mysiak, Anna Żak , Ryszard Kalinowski, Wojciech Kaproń/ Lubelski Teatr Tańca, Aleksandra Łaba, Wojciech Łaba/ Pracownia Fizyczna
      • muzyka i wideo
      • Kenneth Flak
      • światło
      • Grzegorz Polak
      • realizacja dźwiękowa
      • Dariusz Kociński
      • czas trwania
      • 60 min
      • produkcja
      • Centrum Kultury w Lublinie, Instytut Muzyki i Tańca
      • Spektakl „Stalking Paradise” zostal zrealizowany we współpracy z Instytutem Muzyki i Tańca w ramach programu Zamówienia choreografczne 2014
      • (…) W hipnotycznym finale spektaklu – w otoczeniu obłoków i wzniosłej, niepokojącej muzyki – ciała tancerzy ułożone w stos ożywają, tworząc jeden organizm, przemierzający scenę w powolnym marszu, znaczący ślad przebytej drogi zatrzymanymi w pół kroku postaciami (…)

     

      • (…) Jest także “Stalking Paradise” fascynującym widowiskiem. Ze świetnie wykreowaną przestrzenią, nasuwającą skojarzenia z Platońską jaskinią; bardzo dobrym światłem i dźwiękiem. A przede wszystkim ze znakomitą choreografią, fantastycznie realizowaną przez cały zespół wykonawców (…)